หนูเป็นนักเรียนคนหนึ่งที่เห็นว่าการศึกษาไทยกำลังพัฒนาไปอย่างผิดทิศผิดทาง

หนูเป็นนักเรียนคนหนึ่งที่เห็นว่าการศึกษาไทยกำลังพัฒนาไปอย่างผิดทิศผิดทางมากๆ เพราะว่าเราให้เด็กมัธยมปลายของเราเรียนมากเกินไป เราน่าจะให้เด็กศึกษาเรื่องที่เค้าสนใจมากๆแต่ว่ามีเรื่องอื่นเสริมไปด้วยพอที่จะเป็นความรู้รอบตัว ไม่ใช่ว่าเด็กคนนี้อยากเป็นวิศวกรมากๆๆ แต่เค้ากลับต้องมาเรียนชีววิทยาในโรงเรียนถึง 6 เทอม เมื่อเค้าเอนทรานซ์ติดไปแล้วเค้าก็ไม่ได้ใช้ หนูว่ามันไม่ดีเลย การเรียนการสอนของไทยเนี่ย ไม่ฝึกให้เด็กฝึกคิดริเริ่มสร้างสรรค์ หรือว่าคิดจินตนาการมาตั้งแต่เด็กๆ (ตอนโตแล้วก็ไม่มีให้ฝึกคิดอยู่ดี)มีแต่ให้เด็กท่องตำรา ถ้าท่องมาไม่หมด ก็ทำข้อสอบไม่ได้หนูว่ามันไม่ดีเลยค่ะ เพราะตอนนี้หนูรู้สึกว่าหนูคิดอะไรไม่ค่อยเป็น แล้วก็คิดไม่เป็นขั้นเป็นตอนเลยด้วย เวลาเรียนของเราก็มากเกินไปเหมือนกันเวลาที่อาจารย์สั่งให้ทำรายงานนะคะส่วนมากจะให้เวลาทำน้อย หรือไม่ก็เป็นรายงานที่ไม่ประเทืองปัญญา เท่าไหร่เลย อีกทั้งพอส่งไปนะคะ อาจารย์ก็ไม่เห็นคุณค่าของรายงานฉบับนั้นอีกต่อไป เค้าก็เอาไปทิ้งบ้าง เอาไปทำอย่างอื่นบ้าง คืออาจารย์เค้าไม่เก็บอ่ะค่ะ รายงานที่หนูอุตส่าห์ทำอย่างตั้งใจ สุดท้ายก้อลงเอยในถังขยะอยู่ดี ทั้งๆที่ในคำนำหนูก็เขียนนะคะว่า "อยากให้รายงานเล่มนี้เป็นประโยชน์กับทุกๆคนที่อ่าน "แต่ว่าอาจารย์เค้าก็เอาไปทิ้งหนูรู้สึกแย่มากค่ะ เพื่อนหนูที่เคยอยู่โรงเรียนนานาชาติได้เล่าให้ฟังว่าที่นานาชาติเค้าจะมีเวลาเรียนไม่แน่นแบบของเรา ทำให้เด็กสามารถไปค้นคว้ารายงานที่เด็กอยากทำ ได้เต็มที่ งานที่เค้าทำออกมาก็มีคุณภาพมากกว่า เพราะเค้าได้ไปค้นคว้าสิ่งที่เค้าสนใจอยู่ ถ้าเป็นโรงเรียนของเรานะคะ แค่เวลาจะอ่านหนังสือก็แทบจะไม่มีแล้ว ไหนจะเรียนที่โรงเรียน ไหนจะต้องเรียนพิเศษ เวลาจะทำรายงานแต่ละครั้งก็แทบไม่มีเวลาค้นคว้าทำให้รายงานที่ออกมาไม่ดีเลย แม้ว่าหนูจะพยายามเต็มที่ก็เถอะค่ะ การลอกการบ้าน เพื่อนหนูที่เคยอยู่นานาชาติบอกว่าที่นู่น เค้าจะเน้นมากๆเรื่องการลอกงาน ลอกการบ้าน และการลอกข้อสอบ หากอาจารย์จับได้เนี่ยเป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะ ทำโทษด้วย แต่ของเรานะคะมีแต่ลอกงานส่งอาจารย์กันทุกวัน อาจารย์รู้นะคะ แต่อาจารย์ก็ไม่เคยว่าอะไรเลยหนูก็ไม่ทราบว่าเพราะอะไรเหมือนกันนะคะ นี่ก็เป็นสิ่งที่ควรจะปรับปรุงอย่างยิ่ง สุดท้ายนี้ก็หวังแต่เพียงว่า ผู้ที่สามารถจะแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้อย่าได้เมินเฉยต่อปัญหาใหญ่ที่เยาวชนไทยกำลังประสบอยู่นะคะ ขอบคุณมากค่ะ อ้อ อีกอย่างนะคะ ที่เขียนระบบนำร่องนี่เพื่อกันไม่ให้เด็กไปเรียนกวดวิชาใช่มั้ยคะ คุณคงจะคิดว่าคุณแก้ปัญหาที่ต้นเหตุแล้ว แต่หนูว่าคุณมองผิดด้านมากกว่านะคะ คุณไม่เคยคิดหรอคะว่า สถาบันกวดวิชามีดีอย่างไร เด็กไทยถึงได้แห่กันไปเรียน... ใช่ค่ะ นั่น เป็นเพราะว่า(จากประสบการณ์ของหนูเองนะคะ) เรียนจากที่โรงเรียนแล้วไม่รู้เรื่อง เหมือนกับว่าอาจารย์เค้าถ่ายทอดวิชาความรู้มาเป็นภาษาที่เด็กเข้าใจไม่เป็น ( แต่อาจารย์ในโรงเรียนบางท่าน..ย้ำนะคะว่าบางท่าน..ก็สอนดีมาก เหมือนกับอาจารย์ที่สอนกวดวิชา ) อาจารย์ที่สถาบันกวดวิชานะคะเค้าจะนำสิ่งรอบๆตัว ที่เห็นอยู่ทุกวันมาเปรียบเทียบทำให้เด็กเข้าใจได้ง่ายขึ้นหรือไม่เค้าก็จะพยายามถ่ายทอดสิ่งที่เป็นวิชาการออกมา เป็นภาษาคนหรือว่าภาษาที่เข้าใจได้ง่ายขึ้นอ่ะค่ะ ทำให้หนูเข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้นว่าเพราะเหตุใดถึงเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ตามลำดับขั้นตอน และเหตุผลทำให้ไม่ต้องจำมากเพราะเรียนเพียงครั้งเดียวก็สามารถทำได้แล้ว หนูพูดตรงๆเลยนะคะว่า ต้นเหตุของปัญหาทั้งหมด คือ คุณภาพของอาจารย์มากกว่าค่ะ รัฐบาลควรแก้ไขปัญหาที่มาตรฐานของอาจารย์ค่ะ............หนูเบื่อการศึกษาไทย

ดิฉันเป็นนักเรียนชั้นม. 4 ซึ่งกับช่วงกับการปฏิรูปการศึกษาพอดี ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายก็มิทราบนะคะ จริงๆ แล้วดิฉันคิดว่าการปฏิรูปการศึกษาควรเริ่มตั้งแต่เด็กเล็กเลยนะคะไม่ใช่อยู่ดีๆ ก็มาปรับกันตอนจะแก่ โดยเฉพาะม. 4 เรียนจากม.ต้นก็อีกแบบหนึ่ง พอมาอยู่ ม.ปลายก็อีกแบบหนึ่งเรียกว่าปรับตัวไม่ทันแถมเนื้อหาก็ไม่ต่อเนื่อง เช่นบทบางเรื่องในหนังสือก็ถูกตัดไปให้เด็กม. 1 แล้วเด็กม. 4 จะไปรู้เรื่องได้อย่างไร เลิกเรียนก็เย็นเลิกสี่โมงครึ่งทุกวันยิ่งคนที่บ้านอยู่ไกลก็ต้องรีบกลับ ไม่มีเวลาทำงานกลุ่มไม่มีเวลาที่จะปรึกษางานกลุ่มให้ครบทุกคน เพราะแต่ละคนก็ต้องรีบกลับบ้าน หวังจะให้คนพัฒนากลับกลายเป็นคนให้คนเดินถอยหลัง เนื้อหาก็ไม่แน่น และอีกอย่างครูผู้สอนยังไม่พร้อมจะสอนเลยจริงๆ แล้วควรให้ครูมีการเตรียมตัวให้นานกว่านี้เสียก่อน ขนาดอาจารย์ยังบอกไม่เข้าใจกับการปฏิรูปนี้เลยนะคะว่าต้องการอะไรกันแน่ แต่ละโรงเรียนเรียนไม่เหมือนกันแต่ว่าเวลาเอนฯต้องเอนฯ เหมือนกันจริงๆ แล้วการที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง ควรทำให้เสร็จสมบูรณ์ก่อนที่จะเสนอออกมานะคะ ไม่ใช่ทำไปเสนอไปแบบไฟจี้ แล้วการเรียนแบบเด็กเป็นศูนย์กลาง ดีกับฝรั่งแต่เมื่อมาคิดกับคนไทยแล้วไม่ได้เรื่อง อย่างหนึ่งการเรียน หรือสื่อไม่ให้อาจารย์ไม่พร้อม อีกอย่างเวลาไม่พอ ดิฉันไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเด็กเมืองนอกเรียนแบบไม่ค่อยมีวินัย ดูเรียนแบบธรรมดา เลิกเรียนก็ไว แต่เมื่อจบออกมากลับกลายเป็นคนที่มีคุณภาพมาก มีคนบอกว่าก่อนที่จะ ให้เด็กเรียนนั้นควรจะทำสิ่งรอบๆ ตัวให้ดีเสียก่อน แล้วเรื่องการกวดวิชานั้นทำไมไม่จ้างพวกครูอาจารย์ที่กวดวิชามาสอนล่ะคะสอนแบบ part time แล้วอีกอย่างดิฉันอยากให้มีการสอบ โดยใช้ข้อสอบเดียวกันทั่วประเทศแต่ว่าแต่ละโรงเรียนตรวจข้อสอบเองจะได้วัดกันไปเลยว่า ในกรุงเทพกับต่างจังหวัดนักเรียนคุณภาพต่างกันหรือไม่ อย่างไร โดยอาจจะมีผลหรือไม่มีผลต่อเกรดก็ได้ใครอยากทำก็ทำ ดิฉันก็ขอฝากไว้ตรงนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ..................ผู้ไม่เห็นด้วย