ระดับของเสียง
          ระดับของเสียงจะแปรผันกับความถี่ของเสียง เสียงที่มีความถี่มาก ระดับเสียงจะสูง
คุณภาพของเสียง
          เป็นสมบัติเฉพาะของเสียงที่มาจากวัตถุแต่ละประเภทที่ก่อให้เกิดเสียง ขึ้นอยู่กับ overtone ที่เกิดขึ้นและแสดงออกมาอย่างเด่นชัด

การกำทอนหรือการสั่นพ้องของเสียง
          คือปรากฎการณ์การสั่นของวัตถุที่มีความถี่ของการสั่นเท่ากับความถี่ธรรมชาติ จะทำให้วัตถุนั้นมีการสั่นที่รุนแรงที่สุด การปรับเสียงลำโพง ถ้าปรับความถี่ของลำโพงไปตรงกับความถี่ธรรมชาติของลำอากาศจะทำให้ลำอากาศในหลอดสั่นรุนแรง จึงทำให้เกิดเสียงดังที่สุด

ความถี่ธรรมชาติ
          ความถี่ของวัตถุที่สามารถสั่นหรือแกว่งได้อย่างอิสระ เสียงเคาะจาน เสียงเคาะแก้ว
          ขณะที่เกิดการสั่นพ้องในท่อหรือหลอดทดลอง
1. การเคลื่อนที่ของเสียงในท่อจะมีการแทรกสอดระหว่างคลื่นเสียงจากลำโพงและเสียงที่สะท้อน
2. ระยะห่างระหว่างตำแหน่งที่ได้ยินเสียงดังติดกัน 2 ครั้ง x = l /2
3. ในท่อจะเกิดคลื่นนิ่งขณะที่เกิดการสั่นพ้องของเสียง
4. อนุภาคของอากาศบริเวณปลายเปิดจะสั่นมากที่สุด มีการกระจัดสูงสุด (ปฏิบัพ)
5. อนุภาคของอากาศบริเวณปลายปิดจะสั่นน้อยที่สุด มีการกระจัดเป็นศูนย์ (บัพ)

ความถี่มูลฐาน (Fundamental)
    คือ ความถี่ต่ำสุดของคลื่นนิ่งในหลอดทดลองหรือในเส้นเชือก เครื่องดนตรี จะมีความยาวคลื่นมากที่สุด

overtone
    คือ ความถี่ที่ถัดจากความถี่มูลฐาน

ฮาร์โมนิก (Harmonic)
    คือ ตัวเลขที่บอกว่า ความถี่ขณะนั้นเป็นกี่เท่าของความถี่มูลฐาน

การเกิดกำทอนหรือสั่นพ้องของอุปกรณ์ปลายเปิด 2 ด้าน

กำหนดให้อุปกรณ์ยาว L
	l f1	= 2 L = V/2L เป็นความถี่มูลฐาน (Harmonic ที่ 1)
	l f1	= L = 2V/2L Harmonic ที่ 2 Overtone ที่ 1
	3l/2 f1 f2	= L = 3V/2L = 3f1 Harmonic ที่ 3 หรือ overtone ที่ 2
สามารถสรุปได้เป็นสูตรทั่ว ๆ ไปว่า	fn n	= nV/2L = 1,2,3,4

    การเกิดกำทอนหรือสั่นพ้องของอุปกรณ์ปลายปิดข้างเดียว (ปลายเปิดข้างเดียว)

สมมติอุปกรณ์ยาว L
	l f1	= 4L = V/4L เป็นความถี่มูลฐาน (Harmonic ที่ 1)
	l f1	= 4/L = 3V/4L f2 = 3f1 Harmonic ที่ 3 หรือ Overtone ที่ 1
	l f3 f2	= 4L/5 = 5V/4L  = 5f1 Harmonic ที่ 5 หรือ Overtone ที่ 2
สามารถสรุปได้เป็นสูตรทั่ว ๆ ไปว่า	fn n	= nV/4L = 1,3,5,7

ปรากฎการณ์ดอปเปลอร์ (Doppler effect)
          เป็นปรากฎการณ์ที่ผู้ฟังหรือผู้สังเกต ได้ยินเสียงจากแหล่งกำเนิดเสียง มีความถี่แตกต่างไปจากความถี่ของเสียงที่มาจากต้นกำเนิดเสียงจริง ๆ ทั้งนี้ เกิดจากการที่ต้นกำเนิดเสียงหรือผู้ฟังเคลื่อนที่
    ถ้าผู้สังเกตและแหล่งกำเนิดเสียงเคลื่อนที่เข้าหากัน จะได้ยินเสียงที่มีความถี่มากกว่า
    ถ้าผู้สังเกตและแหล่งกำเนิดเสียงเคลื่อนที่ออกจากกัน จะได้ยินเสียงที่มีความถี่น้อยกว่า

คลื่นกระแทก
          คลื่นที่เกิดขึ้นเมื่อต้นกำเนิดเสียงเคลื่อนที่โดยมีความเร็วมากกว่าความเร็วของเสียงในอากาศ หน้าคลื่นของคลื่นกระแทกจะมีลักษณะเป็นรูปกรวยกลม

         เมื่อ q เป็นมุมที่เกิดขึ้นระหว่างคลื่นกระแทกกับแนวที่ต้นกำเนิดเสียงเคลื่อนที่ ผลของคลื่นกระแทกจะก่อให้เกิดเสียงดัง เรียกว่า sonic boom