ปี 1964 มีการก่อตั้งองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์(พี
แอล โอ) เพื่อต่อต้านยิว และจัดตั้งรัฐอิสระสำหรับชาวอาหรับ
โดยนายยัสเซอร์ อาราฟัด ตอนแรกมีการใช้ความรุนแรง เช่น
จี้เครื่องบิน ลักพาตัวนักการฑูต ต่อมา มีการแตกแยกเป็นกลุ่มย่อยมากมาย
เช่นกลุ่มฟาตาร์ ที่มีการสังหารหมู่นักกีฬาโอลิมปิคชาวยิวที่
กรุงมิวนิค เยอรมัน ปัจจุบัน อิสราเอลและพี แอล โอได้เจรจายอมรับรัฐปาเลสไตน์อิสระของนาย
อาราฟัด ในเขตยึดครองของอิสราเอล
นอกจากนี้ ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง
ยังก่อให้เกิดวิกฤตการณ์หลายจุด เช่น
สงครามเลบานอน เลบานอนเป็นรัฐที่อยู่ระหว่าง
ซีเรียและอิสราเอล ซึ่งเป็นศัตรูกัน ทำให้ได้รับผลกระทบกัน
นอกจากนี้ยังมีปัญหาด้านเชื้อชาติและศาสนา และการเข้าไปตั้งฐานปฏิบัติการขององค์การ
พี แอล โอ และการแทรกแซงของต่างชาติ
เลบานอนได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ปี ค.ศ.
1943 มีประชากรประมาณ 3 ล้านคน ซึ่งเป็น คริสต์ 40%
และ มุสลิม 12 นิกาย 60% แต่ได้รับสิทธิทางการเมืองน้อยกว่าคริสต์
มีประธานาธิบดีเป็นคริสตื แต่นายกรัฐมนตรีเป็นมุสลิม จึงเกิดความขัดแย้งกัน
ปีค.ศ. 1975 เกิดสงครามกลางเมือง องค์การ พี แอล โอ
ได้เข้าแทรกแซงการเมืองของเลบานอน ส่วนซีเรียได้กลียดชังอิสราเอลที่ยึดที่ราบสูงโกลานไป
จึงสนับสนุนให้ พี แอล โอ ต่อสู้กับยิว
ในเลบานอน กลุ่มมุสลิมซีอะห์ (มีประมาณ
1 ล้านคน) รวมตัวกันเรียกว่า ซีอะห์อามาล มีนายเบรี รัฐมนตรีกระทวงยุติธรรม
เป็นผู้นำ ขณะที่อิสราเอลบุกเลบานอน มุสลิมซีอะห์ได้ลักพาตัวชาวอเมริกาและยุโปร
ระหว่างปี ค.ศ. 1982-1987 เมื่อพี แอล โอ ถูกขับออกไปแล้ว
ชีอะห์ เข้าโจมตีค่ายผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ ปี ค.ศ. 1987 และต่อสู้มุสลิมดรุซ
ซึ่งมีนายวิลิด จุมบลัดเป็นผู้นำ ซีเรียเข้าปราบปรามตามคำขอของฝ่ายบริหารเลบานอนซี่งมีนายกรัฐมนตรีเปนมุสลิมซุนนี
ยังมีมุสลิมฮิซบาลา (อิซบาเลาะห์ -- พวกของพระเจ้า) ทำการจับกุมอเมริกาชุดล่าสุด
4 นาย จุดประสงค์ของกลุ่มฮิซบาลาคือต้องการเปลี่ยนเลบานอนให้เป็นรัฐอิสลามเช่นเดียวกับอิหร่าน
แต่กลุ่มอื่นไม่ต้องการ
พี แอล โอ พยายามสนับสนุนให้กลุ่มมุสลิมดรุซ
ให้ก่อตั้งรัฐอิสระบนที่ราบสูงโกลาน
สงครามอิรัก-อิหร่าน
ปีค.ศ. 1980 ชาวอิหร่านหรือ ชาห์ โดยผู้นำศาสนานิกายซีอะห์
อยาดุลเลาะห์ โคไมนีเป็นผู้นำ ส่งผลให้พระเจ้าชาห์และพระราชวงศ์ต้องลี้ภัยออกนอกประเทศ
ชาวอิหร่าน 90% เป็นมุสลิมชีอะห์ ซึ่งนับถืออัลเลาะห์และอาลี
(สาวกองค์ที่ 4 และบุตรเขยของท่านนบีมูฮัมหมัด)
พระเจ้าชาห์ซึ่งลี้ภัยไปเม็กซิโก
ได้เดินทางไปรักษาโรคมะเร็งที่สหรัฐอเมริกา ขณะนั้น โคไมนี่ด้กวาดล้าง
ต่อต้านอเมริกาและรัสเซีย กลุ่มคอมมิวนิสต์ ตัดความสัมพันธ์กับอียิปต์และอิสราเอล
สนับสนุนกองโจรปาเลสไตน์
การลี้ภัยนี้ ทำให้อิหร่านโกรธมาก
และจับเจ้าหน้าที่สถานฑูตอเมริกาในกรุงเตหรานเป็นตัวประกันถึง
52 คน สหประชาชาติจึงลงโทษทางเศรษฐกิจ แต่ไร้ผล อเมริกาพยายามลดความตึงเครียดโดยส่งพระเจ้าชาห์ไปปานามา
ขณะนั้นใกล้หมดวาระการเป็นประธานาธิบดีของนาย
จิมมี่ คาร์เตอร์ เขาจึงต้องการเร่งรัดให้ปัญหาอิหร่านหมดไป
เขาจึงตัดสินใจ อพยพชาวอเมริกันออกจากอิหร่าน ส่งกองทัพเข้าสู่อ่าวเปอร์เซีย
รัสเซียจึงส่งกองทัพเข้าสู่อ่าวเช่นกัน
อิหร่านเผชิญปัญหาภายในจน ประธานาธิบดีบานีซาดร์ต้องลี้ภัยออกนอกประเทศ
ปี 1980 พระเจ้าชาห์สิ้นพระชนม์ อิหร่านจึงเปลี่ยนเงื่อนไขเป็น
เงินสด และทองคำ 24 พันล้านดอลลาร์ และมีการต่อรองเหลือ 5.5
พันล้านดอลลาร์ และชะลอการส่งคืนตัวประกัน จนถึงการสาบานตนของนายเรแกนประธานาธิบดีคนใหม่ของอเมริกา
โดยมีการส่งคืนเมื่อ 20 มกราคม 1980 ระหว่างนี้ อิรักได้บุกยึดร่องน้ำซัทเอล
อาหรับและแคว้นคูเชสถานของอิหร่าน ทำให้เกิดสงครามอิรัก-อิหร่าน
สงครามนี้ยุติลงในปี ค.ศ.
1988 และทำให้ราคาน้ำมันโลกลดลง เนื่องจากทั้งสองชาติต้องขายน้ำมันเพื่อนำเงินมาใช้ทำสงคราม
ปัญหาสหรัฐอเมริกากับอิหร่านและกบฎคอนทรา
มีข่าวลือว่า อเมริกาลักลอบขายอาวุธให้อิหร่าน เพื่อใช้ทำสงครามกับอิรัก
และนำกำไรไปสู่กบฎคอนทรา ในประเทศนิการากัว จึงมีการสอบสวนขึ้น
อเมริกากลาง พยายามต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์
ปีค.ศ. 1959 นาย ฟีเดล คาสโตแห่งคิวบาโค่นล้มรัฐบาล และประกาศเป็นคอมมิวนิสต์
และรัสเซีย(ซึ่งเป็นคอมมิวนิสตื) ตั้งฐานทัพจรวดในคิวบา รัฐบาล
(ฝ่ายขวา) แพ้ฝ่ายกบฎ จึงมีการจัดตั้งรัฐบาลแซนดินิสต้า จึงมีกลุ่มกบฎคอนทรา
ซึ่งต่อต้านรัฐบาลคอมมิวนิสต์
มีการส่งเงินช่วยกบฎคอนทราหลายครั้ง
นาวาโทโอลิเวอร์ นอร์ธ เจ้าหน้าที่ C.I.A ได้ส่งเงินโอนเข้าบัญชีกบฎคอนทราอย่างลับ
ๆ และพยายามกันประธานาธิบดีเรแกนออกจากความผิดนี้ ทำให้ชาวอเมริกาไม่คิดเอาผิดต่อ
นายเรแกน
สถานการณ์อ่าวเปอร์เซีย
อ่าวเปอร์เซียเป็นที่ตั้งของประเทศอิรัก อิหร่าน คูเวต
โอมาน บาร์เรน กาตาร์ ซาอุดิอาระเบีย สาธารณรัฐเอมิเรตส์ มีการส่งออกน้ำมันถึง
1 ใน 5 ของโลก เมื่อปี ค.ศ. 1980 เกิดสงครามอิรัก-อิหร่านขึ้น
ทั้งอเมริกาและรัสเซียได้เข้าแทรกแซงสงครามนี้
ปัญหายิว-อาหรับ
เดือนธันวาคม 1987 ทหารอิสราเอล ลงโทษชาวปาเลสไตน์ ทำให้คณะมนตรีความมั่นคงได้ประณามการกระทำของอิสราเอล
โดยมีอเมริกาได้ลงนามด้วย
8 ตุลาคม 1990 อิสราเอลสังหารชาวปาเลสไตน์
21 คนที่เทมเปิลเมาท์ และไม่ยอมให้องค์การสหประชาชาติเข้ามาไต่สวน
และ 21 ตุลาคม 1990 ปาเลสไตน์ใช้มีดสังหารยิว 13 คน
4 พฤษภาคม 1994 มีการตกลงระหว่างนายยิคซัค
ราบิน และนายยัสเซอร์ อาราฟัด ให้ปาเลสไตน์ได้สิทธิปกครองตนเอง
ในฉนวนกาซาและเมืองเจริโค
| การรวมกลุ่มทางการเมือง
องค์การนาโต (Nato -- องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ
North Altantic Treaty Organization) |
| จุดประสงค์ |
เพื่อร่วมมือกันในการป้องกันยุโรปตะวันตก
เผชิญหน้าโซเวียต |
| ที่ตั้ง |
กรุงบลัสเซล ประเทศเบลเยี่ยม |
| สมาชิก |
เบลเยี่ยม แคนาดา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส กรีซ
เยอรมัน ไอซ์แลนด์ อิตาลี ลักแซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์
โปรตุเกส ตุรกี อังกฤษ สหรัฐอเมริกา |
| ก่อตั้ง |
4 เมษายน ค.ศ. 1949 |
|
องค์การสนธิสัญญาวอร์ซอร์ (Warsaw Treaty Organization) |
| จุดประสงค์ |
โซเวียตตั้งขึ้นเพื่อต่อต้าน Nato ปัจจุบันยกเลิกไปแล้ว |
| ที่ตั้ง |
กรุงมอสโค สหภาพโซเวียต |
| สมาชิก |
บัลแกเรีย เชคโกสโลวาเกีย เยอรมันตะวันออก
ฮังการี โปแลนด์ โรมาเนีย อัลบาเนีย โซเวียต |
| ก่อตั้ง |
ปี ค.ศ. 1599 |
|
องค์การซีไอเอ (Central Intelligency Ageney
:C.I.A) |
| จุดประสงค์ |
หาข่าวและข้อมูลทางเศรษฐกิจ การเมือง สังคม
ทหาร เพื่อรายงานประธานธิบดีและเจ้าหน้าที่ระดับสูง เป็นอิสระไม่ขึ้นต่องบประมาณแผ่นดิน |
| ที่ตั้ง |
เมืองแลงเลย์ รัฐเวอร์จิเนีย |
| ก่อตั้ง |
ปี ค.ศ. 1947 |
|
|
| การรวมกลุ่มทางสังคม
วัฒนธรรมและเศรษฐกิจ กลุ่มประเทศผู้ส่งน้ำมันเป็นสินค้าออก
(Organization Petroleum Exporting Countries: OPEC)
|
| จุดประสงค์ |
ควบคุมปริมาณ ราคาของน้ำมันโลก |
| สมาชิก |
ปัจจุบันมี 13 ประเทศ ได้แก่ อิรัก อิหร่าน
ซาอุดิอาระเบีย สหรัฐอาหรับ คูเวต
เวเนซูเอลา แอลจีเรีย กาบอง อินโดนีเซี เอกวาดอร์ ลิเบีย
กาตาร์ ไนจีเรีย |
| ก่อตั้ง |
เมื่อ พ.ศ. 2502 |
|
|
สภาเพื่อความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจซึ่งกันและกัน
(Council for Mutual Economic Assistance โคมีคอน) |
| จุดประสงค์ |
ส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีและอุตสหากรรม |
| สมาชิก |
บัลกาเรีย มองโกเรีย คิวบา ฮังการี เชคโกสโลวาเกีย
เยอรมันตะวันออก โปแลนด์ โรมาเนีย สหภาพโซเวียต เวียดนาม
แอลเบเนีย ยูโกสลาเวีย ฟินแลนด์ |
|
ปัจจุบันยกเลิกไปแล้ว |
องค์การอาเซียน (Association of Southeast Asian
Nations) |
| จุดประสงค์ |
เพื่อความร่วมมือทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจของสมาชิก |
| สมาชิก |
ไทย มาเลเซีย ฟิลิปินส์ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย
บรูไน เวียดนาม |
| ก่อตั้ง |
ปี. 1967 |
|
|
สหภาพยุโรป (EU) |
| จุดประสงค์ |
เพื่อเป็นเขตการค้าเสรี เป็นสหภาพทางศุลกากร
เศรษฐกิจและการเงิน |
| สมาชิก |
ประเทศยุโรป 15 ประเทศ |
| ก่อตั้ง |
ปี ค.ศ. 1950 การก่อตั้ง EUทำให้ยุโรปเป็นกลุ่มที่มีพลังและการต่อรองสูง
ทั้งในด้านเศรษฐกิจและการเมือง |
|
|
องค์การร่วมมือทางเศรษฐกิจแห่งภาคพื้นเอเซียและแปซิฟิก
(APEC) |
| จุดประสงค์ |
ร่วมมือกันทางเศรษฐกิจ |
| สมาชิก |
ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย ฟิลิปินส์
บรูไน เวียดนาม ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น จีน ฮ่องกง
ไต้หวัน เกาหลีใต้ แคนาดา เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา ปาปัวนิวกินี
ชิลี |
| ก่อตั้ง |
ปี. 1989 โดยออสเตรเลีย |
|
|
ข้อตกลงจากการประชุมเอเซีย - ยุโรป (ASEM) |
| จุดประสงค์ |
เชื่อมยุโรปและเอเซียในด้านสังคม เศรษฐกิจและการเมือง |
| สมาชิก |
ไทย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปินส์
เวียดนาม เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น กลุ่มสหภาพยุโรป 15 ประเทศ |
| ก่อตั้ง |
ค.ศ. 1996 |
|
|
กลุ่มประเทศผู้นำทางอุตสาหกรรมโลก
(G-7) |
| จุดประสงค์ |
เพื่อการรวมตัวของประเทศที่คล้ายคลึงและมีผลประโยชน์ร่วมกัน |
| สมาชิก |
ญี่ปุ่น อเมริกา อิตาลี เยอรมัน ฝรั่งเศส
อังกฤษ แคนาดา |
|
|
องค์การส่วนภูมิภาคในตะวันออกกลาง (The Arab
League สันนิบาตอาหรับ) |
| จุดประสงค์ |
การรวมตัวกันทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การเมือง |
| สมาชิก |
แอลจีเรีย อิรัก จอร์แดน คูเวต เลบานอน
โมร็อกโก ลิเบีย ซาอุดิอาระเบีย ซูดาน ซีเรีย ตูนีเซีย
สหรัฐอาหรับ เยเมน |
| ก่อตั้ง |
ค.ศ. 1944 |