| ธรรมชาติของภาษา |
| ภาษาเป็นสิ่งที่สำคัญต่อมนุษย์
เพราะเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร เป็นหัวใจของการถ่ายทอดความรู้
ความเชื่อ คติธรรม และวัฒนธรรมของมนุษย์ มีข้อควรสังเกตเกี่ยวกับภาษาดังนี้ |
| 1. ภาษาใช้เสียงสื่อความหมาย
เป็นการพูดเพื่อสื่อความหมายอย่างมีระเบียบกฎเกณฑ์ที่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย
โดยใช้เสียง สัญลักษณ์เป็นสื่อ สำหรับในความหมายแคบ ให้ถือว่าเสียงพูด
เป็นสื่อความหมาย ทั้งนี้ เสียงกับความหมาย ต้องขึ้นอยู่กับการตกลงกันของแต่ละกลุ่ม
เช่น คนญี่ปุ่น เรียกบ้านว่า คน, คนเขมร เรียก ผะผทะ (เผ-ตี-ยะห์)
คนฝรั่งเศสเรียก เมซอง แต่คำกับภาษาก็ยังมีส่วนสัมพันธ์กัน เช่น
คำที่เลียนเสียงธรรมชาติ |
|
2. การประกอบกันของหน่วยในภาษา
หน่วยภาษาของมนุษย์สามารถเพิ่มจำนวนคำ หรือเปลี่ยนการเรียงคำได้เช่น
ใครไปหาให้ หาใครไปให้ ให้ใครไปหา ไปหาให้ใคร ใครหาไปให้ ให้หาใครไป
ไปให้ใครหา หาให้ใครไป ไปหาใครให้ ใครให้ไปหา ฯลฯ หรือเพิ่มการรวม
ซ้อนกันของประโยค เช่น
- แม่ซื้อแหวน
- แม่ซื้อแหวนอยู่ที่ร้าน
- แม่ซื้อแหวนอยู่ที่ร้านที่ร้านขายเครื่องประดับ
|
| 3. ภาษามีการเปลี่ยนแปลง อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนความหมาย
เปลี่ยนคำที่ใช้ร่วมกัน การได้รับอิทธิพลของภาษาอื่น เป็นต้น |
4. ภาษาทั่วโลก มีลักษณะที่คล้ายคลึง
และแตกต่างกันดังนี้
| ลักษณะที่เหมือนกัน |
ลักษณะที่ต่างกัน |
| - ทุกภาษาใช้เสียงสื่อความหมาย โดยมีทั้งเสียงสระ และเสียงพยัญชนะ |
- ด้านเสียง เช่นภาษาอังกฤษ มีเสียง z, th ซึ่งภาษาไทยไม่มี |
| - สามารถสร้างศัพท์ใหม่ จากการประสมของศัพท์เดิม |
- ด้านเสียง ภาษาไทยมีเสียงวรรณยุกต์ เอก โท ตรี จัตวา
แต่ภาษาอื่น อาจจะมีหรือไม่มี |
| - แต่ละภาษามีสำนวนใช้ |
- ด้านไวยากรณ์ ภาษาไทย อังกฤษ มีการเรียงประโยคแบบ ประธาน
กริยา กรรม แต่ในภาษาอื่นเช่น ภาษาญี่ปุ่น เรียงแบบ ประธาน
กรรม กริยา |
| - แต่ละภาษามีคำชนิดต่าง ๆ คล้ายกัน เช่น มีคำนาม คำกริยา
คำขยายนาม |
|
| - แต่ละภาษา มีวิธีขยายประโยคให้ยาวไปเรื่อย ๆ |
|
| - แต่ละภาษามีวิธีแสดงความคิดล้าย ๆ กัน มีประโยคคำถาม
คำสั่ง |
|
| - แต่ละภาษามีการเปลี่ยนไปตามกาล เวลา |
|
|
|
|
